• Je zegt "ja" omdat je anders bang bent dat mensen je lui of onaardig vinden.
• Je doet iets 'kleins tussendoor', en komt weer te laat bij je eigen afspraak.
• Je zegt “ja hoor!” tegen je collega en schuift dat avondje chillen op de bank weer door.
• Je zegt een keer ‘nee’ en voelt je daar de hele dag schuldig over.
• Je weet eigenlijk niet eens meer wat jouw grens ís en waar je dus beter kunt leren grenzen aangeven.

Laat me je dit vertellen: grenzen aangeven is niet egoïstisch. Het is ook geen afwijzing van een ander. Het is gewoon: opkomen voor wat jij nodig hebt om niet om te vallen. Als je altijd ‘ja’ zegt tegen de ander, zeg je onbewust steeds ‘nee’ tegen jezelf: tegen ontspanning, je nachtrust, je humeur, je energie, je gezin.

Ik help je graag om je eigen grenzen te herkennen, ze helder en vriendelijk aan te geven en dat zó te doen dat je niet hoeft te twijfelen of je ‘onaardig’ overkomt. Je hoeft namelijk helemaal niet harder te worden om steviger te staan. Grenzen aangeven kan ook op jouw manier: rustig, duidelijk en met een beetje liefde.