conflictvermijdend?.

Je collega die steeds op het laatste moment met aanpassingen komt, je moeder die vindt dat je tante Gerda toch echt op je bruiloft uit moet nodigen, je schoonvader die een vervelende opmerking maakt of een vriendin die commentaar heeft op het eetgedrag van jouw kinderen. Iets in je wil er wat van zeggen, maar toch houd je jezelf in, want: wat als die ander vervelend reageert? Of erger nog; wat als jullie ruzie krijgen?

Jij houdt veel rekening met anderen, je kan je goed in een ander verplaatsen en wil een ander niet onnodig kwetsen. Je bent betrokken en wil de relatie met anderen graag goed houden: allemaal mooie kwaliteiten. Maar als je daarin doorslaat ben je vooral bezig met die ander en minder met jezelf. Je weegt de mogelijke reactie van die ander al mee voordat je überhaupt iets hebt gezegd. En voordat je het weet slik je je irritatie toch maar weer in. Zo kan conflictvermijdend gedrag er bij jou uitzien.

Een keertje de lieve vrede bewaren is natuurlijk geen probleem, maar als je het structureel doet stapelen de irritaties zich op. Dan plak jij bij iedere ergernis een zegel in je zegelboekje, net zo lang totdat het vol is. En dan? Misschien barst de bom. Of je trekt je steeds verder terug uit die relatie, wordt cynisch of begint bij anderen te klagen over diegene. Terwijl die ander misschien niet eens door had dat er al die tijd iets speelde.

Rekening houden met een ander hoeft niet te betekenen dat je jezelf inhoudt. Ook als je iets lastig vindt om te zeggen, kun je zoeken naar een manier om het bespreekbaar te maken. Daarmee voorkom je niet ieder conflict, maar geef je de ander wel de kans om te begrijpen wat er bij jou speelt en dat komt een relatie vaak juist ten goede.