Als je verantwoordelijkheidsgevoel zich overal mee gaat bemoeien.

Jij bent iemand met een groot verantwoordelijkheidsgevoel en je staat bekend als betrouwbaar, behulpzaam en betrokken. Want jij bent iemand die haar afspraken nakomt, proactief dingen regelt en haar werk goed doet. Dat maakt jou tot een fijn persoon en daar mag je zeker trots op zijn.

Maar ondertussen merk je dat je door jouw verantwoordelijkheidsgevoel wel erg veel op je neemt. Want jij ziet alles wat er moet gebeuren en vindt het moeilijk om dat te laten liggen. Als iemand anders een probleem heeft, ben jij aan het bedenken hoe dat opgelost kan worden. En als je ziet dat iemand hulp nodig heeft, voelt het onmogelijk om die niet te geven. Je wíl wel minder ‘hard werken’, maar hoe dan?

Stiekem voelt het ook wel alsof er wel erg veel bij jou ligt; alsof het allemaal op jou neerkomt. En dat is natuurlijk niet zo raar, want als jij altijd degene bent die aan dingen denkt, problemen oplost, dingen naar zich toetrekt en alles regelt, dan raakt iedereen daar ook aan gewend. De verantwoordelijkheid komt steeds vanzelf bij jou terecht. En voor je het weet ben jij degene die overal aan denkt en alles regelt. Omdat het toch wel gebeurt: door jou.

En ondertussen begint het je toch op te breken dat er steeds minder ruimte overblijft voor jou. Begint het je te storen dat het allemaal op jou aan lijkt te komen. Wil je het graag anders, maar hoe moet dat dan? Want als jij het niet doet, wie doet het dan? En wat als er iets blijft liggen?

Het gaat dan ook niet simpelweg om taken loslaten, voor jezelf kiezen of minder verantwoordelijk zijn. Want jij wíl het ook gewoon graag goed doen en jij wíl er graag zijn voor de ander. De crux zit in onderzoeken hoe je jouw verantwoordelijkheidsgevoel vóór je kan gaan laten werken in plaats van tegen je.